Now Reading
Οι influencers στον καιρό της καραντίνας

Οι influencers στον καιρό της καραντίνας

Τον τελευταίο καιρό, ζώντας όλες τις εκφάνσεις του παρατεταμένου lockdown έχει αναπτυχθεί μια έντονη συζήτηση γύρω από τους influencers. Μήπως ο COVID-19 αποτελεί τον παράγοντα Χ, έναν ισοσταθμιστή, με το οποίο ο κόσμος θα «ξεχωρίσει τα ξερά από τα χλωρά»;

Σύμφωνα με το περιοδικό Dazed, πρόσφατη έρευνα του Hypebeast, αποκαλύπτει ότι η επιρροή των influencers αρχίζει σταδιακά να αποδυναμώνεται. Το πρώτο χτύπημα ήταν η εφαρμογή απόκρυψης του αριθμού των likes που συγκεντρώνουν οι αναρτήσεις του Instagram.

Η πανδημία είναι  το δεύτερο χτύπημα που απειλεί την πρωτοκαθεδρία του influencer marketing, αφού κάποιοι influencers ενσωμάτωσαν με κακόγουστο, κατά την γνώμη μου, τρόπο τον COVID -19 μέσα στην προβολή του lifestyle τους.

Το ζήτημα αυτό, ήταν και το αντικείμενο της τελευταίας εργασίας που ανέθεσα τους μαθητές μου, με σκοπό την σύνταξη ενός δημοσιογραφικού σχολίου.

Στην σημερινή μου στήλη, φιλοξενώ με χαρά το  ενδιαφέρον σχόλιο της σπουδάστριας δημοσιογραφίας Σ.Μ. 

Image by cloudlynx from Pixabay
Η μετριότητα το αντίθετο της επιτυχίας

Εάν σας ρώταγε κάποιος, τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο αυτή την εποχή στην σημερινή κοινωνία, τι θα απαντάγατε; Μήπως η αδιαφορία; Μήπως ο φθόνος; Μήπως η έλλειψη αξιοκρατίας; Για εμένα η απάντηση είναι αρκετά απλή. Με ανησυχεί ο εθισμός στη μετριότητα, η αδράνεια και οι χαμηλές προσδοκίες. Στην κοινωνία που ζούμε, οι άνθρωποι προσπαθούν περισσότερο να καλύψουν και να ομορφύνουν «τα άσχημα» παρά να φροντίσουν, να επιβραβεύσουν και να εξελίξουν «τα όμορφα».

Ναι, στην Ελλάδα του σήμερα ζούμε σε μία κατάσταση μετριότητας.

Ο μοντέρνος άνθρωπος στη δυτική κοινωνία δέχεται μία διαρκής “πλύση εγκεφάλου” στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Τις τελευταίες δεκαετίες βιώνουμε ένα συνεχόμενο “brainwash” – μέσω της προπαγάνδας, της διαφήμισης, των πολιτιστικών δρώμενων και της διασκέδασης καθώς και των ΜΜΕ. Μας μάθανε να αποδεχόμαστε, να θαυμάζουμε και να εξυμνούμε την πάσης φύσεως μετριότητα ως το κοινά αποδεκτό και ιδανικό. Όπως εύστοχα είχε παρατηρήσει ο Γάλλος συγγραφέας Φλωμπέρ “Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα, από απελπισία για το ωραίο που ονειρευτήκαμε.” Είναι πανεύκολο να είναι κάποιος μέτριος αυτή την εποχή. Να είναι ίδιος με τους άλλους, να σκέφτεται όπως οι άλλοι, να μιλάει όπως οι άλλοι, να πράττει όπως οι άλλοι, να διασκεδάζει όπως οι άλλοι, να ντύνεται όπως οι άλλοι. Ο άνθρωπος μπήκε στον αυτόματο πιλότο και τελικά παραδόθηκε στην μετριότητα. Τι συμβαίνει, όμως, αν ζεις σε μια μέτρια χώρα; Σε μια χώρα που νιώθει πως τα κατάφερε, που οι κυβερνώντες της επιδιώκουν τη μετριότητα σαν μια αφελή προσέγγιση της μάζας; Σε μια χώρα που δεν είναι Συρία, αλλά σίγουρα δεν είναι και Δύση;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Must Have Blog Pages

Image by NoSufferSociety from Pixabay

Ζούμε ίσως σε μια μορφή εικονικής, μιας άκυρης δημοκρατίας, όπου υπάρχουν τα δικαιώματα αλλά δεν υπάρχει ουσία. Είμαστε πολύ φτωχοί τελικά σαν λαός οι Νεοέλληνες. Φτωχοί όχι από πλούτη και χρήματα, αλλά φτωχοί σε γνώσεις, κουλτούρα και κριτική σκέψη.

Χαρακτηριζόμαστε από μια γενική γνωστική φτώχεια, αλλά και άρνηση ή ανία για να καλύψουμε τα κενά μας. Φθάνουμε να αποθεώνουμε τις μετριότητες και να τις εξιδανικεύουμε, γιατί απλά δεν μπαίνουμε στον κόπο να τις κρίνουμε, να μάθουμε για αυτά που διαδραματίζονται γύρω μας. Η μετριότητα δεν είναι κληρονομική. Είναι επιλογή! Ας προσπαθούμε λοιπόν να είμαστε αυθεντικοί και μοναδικοί! Γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή.

Από την Σ. Μ., σπουδάστρια δημοσιογραφίας

Δείτε τα σχόλια (0)

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

© ALL RIGHTS RESERVED. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΚΑΛΑΚΗ.

Πάντε με Επάνω!