Now Reading
Ο πατριωτισμός ενός φασίστα

Ο πατριωτισμός ενός φασίστα

Ας ξεκινήσουμε με τη λέξη τρικυμία. Όλοι γνωρίζουμε πως μεταφορικά, σημαίνει αναστάτωση, σύγχυση. Κι αν αυτή, η τρικυμία, βρίσκεται μέσα στο νου, τότε χρησιμοποιούμε την έκφραση: τρικυμία εν κρανίω. Σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκεται, μόνιμα, το μυαλό του φασίστα. Ανίκανος να αντιληφθεί το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση και να πράξει με λογική, φαντασία, κρίση, ηθική ελευθερία, ανάλυση του παρελθόντος και κατανόηση της πραγματικότητας. Κι επικεντρώνεται γύρω από μια αυταρχική φιγούρα, ένα λατρευτικό σύμβολο, μια αλάνθαστη προσωπικότητα. Το 1933 στη Γερμανία, η φιγούρα αυτή, ήταν ο Χίτλερ.

Η μεγαλύτερη ιδέα…

… που καπηλεύεται ο φασισμός είναι ο πατριωτισμός. Το κουνάει σαν λάβαρο μπροστά στα νυσταγμένα μάτια των ζόμπι οπαδών του ώστε, να εκστασιάζονται. Αλλά κι αυτόν, ακόμα, τον στρεβλώνουν. Τι είναι ο πατριωτισμός; Η αγάπη προς την πατρίδα; Έτσι γενικά; Απ’ το ένα σύνορο στο άλλο και τέλος; Οι άνθρωποι που ζουν μέσα σ’ αυτό όριο δεν είναι; Τα ψάρια; Τα δέντρα, τα βουνά, τα έντομα; Όταν καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην πατρίδα, έχουν απόχρωση, θρησκεία, σεξουαλική κατεύθυνση; Τα ψάρια που πηγαινοέρχονται στους ωκεανούς, μας ενδιαφέρει να είναι μην είναι μολυσμένα, μόνο όταν μπαίνουν, στα δικά μας χωρικά ύδατα; Πόσο λογικό είναι αυτό και ποιο όργανο μετράει τον πατριωτισμό;

Το Άγαλμα της Ελευθερίας ως θρηνών άγγελος.
Ο κόσμος…

…έχει προχωρήσει κι ευθύνη, κάθε έξυπνου ανθρώπου, αντί να μένει στα στενά όρια της χώρας, της φυλής και την εθνικότητας είναι να καλλιεργήσει μια παγκόσμια συνείδηση. Ο πατριωτισμός, θα πρέπει να πρεσβεύει έννοιες ιδανικών ή αξιών που είναι καθολικές, όπως η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη και η ισότητα. Και να τις μοιράζεται. Θα μου πείτε, αυτές, τις ίδιες ιδέες δεν υπερασπίζεται και ο φασίστας; Κι απαντώ: Ναι, όλα αυτά που μεταφράζονται σε θέσεις εργασίας, εισοδήματα, αποταμιεύσεις, σπίτια, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση μπορούν να τα απολαμβάνουν αλλά… μόνο οι «αγνοί». Οι γηγενείς. Και γι’ αυτό το λόγο, η μόνη κοινωνία που μπορεί να ζει είναι η κοινωνία της βίας. Για ν’ αποδείξει τον πατριωτισμό του.

Αλλά, ακόμα…

… και έχοντας αυτό το γνώμονα του πατριωτισμού, όταν θίγονται τα προσωπικά του συμφέροντα, όταν θυμώνει με τον παιδιάστικο θυμό, του «καλά σου κι εγώ θα δεις»… η τρικυμιώδης θύελλα της σκέψης του, αρχίζει να χάνει τον έλεγχο. Και ξεχνάει και πατρίδα και πατριωτισμό και πατριά. Το πιο πρόσφατο και ακλόνητο παράδειγμα, ο «δικός μας» καταδικασμένος (φυγάς) φασίστας, Γιάννης Λαγός, θυμωμένος με την καταδίκη του αλλά και με την εγκληματική του οργάνωση, καταψήφισε το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά της Τουρκίας, τόσο για τα όσα συμβαίνουν στα Βαρώσια όσο και για τις κυρώσεις εις βάρος της Αγκύρας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Με ψυχραιμία μαινάδας

Οι άλλοι δύο…

… που το καταψήφισαν είναι ο Τσέχος Ιβάν Νταβίντ της ομάδας «Ελευθερία και η Άμεση Δημοκρατία» που έχει άμεσους δεσμούς με το Εθνικό Μέτωπο της Μαρί Λεπέν και ο Ολλανδός Μαρσέλ ντε Γκράαφ από την ακροδεξιά πολιτική ομάδα «Ταυτότητα και Δημοκρατία». Πέρα απ’ τα μεγάλα λόγια και τις αναλύσεις, δεν  μπορεί για να είσαι καλός πατριώτης, να γίνεις εχθρός, της υπόλοιπης ανθρωπότητας.

Φ.Β

Δείτε τα σχόλια (0)

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

© ALL RIGHTS RESERVED. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΚΑΛΑΚΗ.

Πάντε με Επάνω!