Now Reading
Με ψυχραιμία μαινάδας

Με ψυχραιμία μαινάδας

Με ψυχραιμία μαινάδας

Όσο κι αν αντιμετωπίζω με ψυχραιμία τον θόρυβο των πράξεων και των λόγων γύρω μου, ο θόρυβος της σκέψης μου παραμένει εκκωφαντικός. Η καθημερινότητα αρκείται σε τρία θέματα. Κι είναι τόσο έντονα αισθητή η επανάληψή τους που πλέον δεν δίνω καμιά σημασία. Αφού, η πολιτική είναι για τους πολιτικούς κι όχι για τους πολίτες, η υγεία είναι για τους φαρμακέμπορους κι όχι για τους πολίτες, το πετρέλαιο είναι για τις πετρελαϊκές κι όχι για τους πολίτες.

Κι εκεί…

… που η αδιαφορία αγγίζει την απάθεια, η σκέψη μου χρησιμοποιεί την πιο στεντόρεια φωνή της για να με αφυπνίσει. «Δε θέλω να σ’ ακούσω», της λέω, «σταμάτα!». Και τότε η φωνή γίνεται πιο διαπεραστική, πιο ενοχλητική τόσο που είναι αδύνατο να την αγνοήσω. Κι αρχίζουμε εκείνον έναν ατέρμονο διάλογο περί δίκαιου κι άδικου, αλήθειας και ψέματος που ξυπνάει το θυμικό μου και με μεταμορφώνει σε μαινάδα μαινόμενη.

«Δε θέλω να σ’ ακούσω», της λέω, «σταμάτα!».
Το ξέρω…

… πως δεν ήρθε ο ιός για να μας αποτελειώσει. Ήμασταν τελειωμένοι έτσι κι αλλιώς. Όπως κάθε λαός που περιμένει τον Superman για να τον σώσει απ’ τη διαφθορά και την αδικία έτσι κι εμείς περιμένουμε τον σωτήρα στο πρόσωπο ενός πολιτικού για να βελτιώσει τις ζωές μας. Ξεχνώντας πως ο Superman ήταν φανταστικό πρόσωπο κι ως τέτοιο, διέθετε δύο χαρακτηριστικά άγνωστα στο πολιτικό μας σύστημα: ταπεινότητα και αρετή.

Όταν ο μοναδικός…

… μοχλός ενεργοποίησης κάθε πολιτικής απόφασης είναι το χρήμα των ελάχιστων ιδιωτών (κι ο νοών νοείτω), οτιδήποτε έχει σχέση με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια κι ευημερία θυσιάζεται στο βωμό του. Η κριτική σκέψη και η αμφιβολία των πολιτών έχουν καταληφθεί από τα δημαγωγικά μηνύματα των πολιτευτών, του τύπου, των μέσων μαζικού κανιβαλισμού και των ψίχουλων που από καιρό σε καιρό τους πετούν για να μην πεθάνουν αλλά και να μην αντιστέκονται.

Ο σωτήρας και ο όχλος
Το καλοκαίρι…

… άνοιξαν τα σύνορα. Ο ιός καραδοκούσε αλλά οι αεροπορικές και οι πετρελαϊκές έπρεπε να πουλήσουν. Τώρα που εξαπλώθηκε, φταις εσύ πολίτη γιατί θες να ζήσεις όχι να κλειστείς στο σπίτι σου και να μετράς τα θύματα μαζί με την «πολιτική προστασία». Κλαυθμός και οδυρμός για την εστίαση – που πλάκα πλάκα είναι η μόνη που πουλάει ακόμα και σ’ αυτές τις συνθήκες – λες και δεν υπάρχουν άλλοι κλάδοι που θρηνούν ή αργοπεθαίνουν. Οι γείτονες κάνουν βόλτες στο Αιγαίο (τα σύνορα της Ευρώπης) και το μόνο που συμβαίνει είναι να γινόμαστε Παγκόσμιος περίγελος. Αναρωτιέται κανείς γιατί; Κι μέσα σε όλα αυτά ένας άθλιος πτωχευτικός νόμος που η αδράνειά μας είναι ντροπή για τους εργατικούς αγώνες των προγόνων μας.

Ωραία, ελεεινή μου σκέψη,..

… τα κατάφερες. Κι εγώ, τι θα κάνω τώρα κλεισμένη στον μαινόμενο εαυτό μου; Πως μπορώ ν’ αντιδράσω μόνη μου σ’ έναν κόσμο που απουσιάζει απ’ τα γεγονότα που τον αφορούν; Και μην μου πεις πως έχω την Τέχνη μου για να αγωνιστώ. Το Θέατρο είναι πιο τρομαχτικό απ’ τον ιό, γι’ αυτό προσπαθούν να το εξοντώσουν απροκάλυπτα. Όλες οι Τέχνες αλλά, το Θέατρο πιο άμεσα, λένε ένα πράγμα:  «Υπάρχει μια καλύτερη ζωή». Χωρίς να δίνει την απάντηση έτοιμη. Από σεβασμό για κάθε άνθρωπος που γνωρίζει από μόνος του, τι σημαίνει (για κείνον) καλύτερη ζωή.   

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λύκος με ένδυμα προβάτου 
Για να το ανακαλύψει,..

… όμως, χρειάζεται να ακονίσει το μυαλό του. Να κοιτάξει μέσα του και να κάνει ερωτήσεις. Να απαντήσει με ειλικρίνεια κι έπειτα ξεκάθαρα πια, να κοιτάξει γύρω του και να αποφασίσει τι του αρέσει και τι όχι. Κι ότι δεν του αρέσει να το αλλάξει. Εκείνος. Χωρίς να περιμένει τον Superman – ηγέτη που έτσι κι αλλιώς δε θα έρθει ποτέ. Αν η τροφή είναι η πρώτη ανάγκη για την επιβίωση του ανθρώπου η δεύτερη, άκρως ουσιαστική, είναι η Τέχνη. Και αποδεικνύεται από τη συμπεριφορά της πολιτείας απέναντί της.

Και για να μην ξεχνιόμαστε ο λαός που πίστεψε στον Superman στην νεότερη ιστορία, ψήφισε κάποιον Χίτλερ. Για να μη θυμηθώ τα (πρόσφατα) δικά μας και ντραπώ…

Φ.Β

Δείτε τα σχόλια (0)

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

© ALL RIGHTS RESERVED. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΚΑΛΑΚΗ.

Πάντε με Επάνω!